Diversiteitsbeleid blijft tekort schieten

Uit een vraag van Vlaams volksvertegenwoordiger Ann Brusseel (Open Vld) blijkt opnieuw dat de diversiteit binnen de Vlaamse overheid niet is verbeterd. Minister van Gelijke Kansen Liesbeth Homans (N-VA) lijkt niet geneigd haar inspanningen te verhogen. “De nieuwe diversiteitsambtenaar zal zijn handen vol hebben”, stelt Ann Brusseel. “De minister lijkt op automatische piloot te varen.”

Om haar voorbeeldfunctie als werkgever te benadrukken, hanteert de Vlaamse overheid streefcijfers op vlak van tewerkstelling van kansengroepen. Zo moet tegen 2020 tien procent van de Vlaamse ambtenaren een migratieachtergrond hebben. Voor vrouwen in een topfunctie ligt het streefdoel binnen de Vlaamse overheid op 40 procent vrouwen in het topkader en 40 procent vrouwen in het middenkader. Het streefcijfer voor personen met chronische ziekte of handicap ligt dan weer op 3 procent.

Hoewel aanwerving geen evidentie is in een context van besparingen, hebben de betrokken entiteiten al sinds 2006 de kans om werk te maken van de opgelegde streefcijfers. Er blijken echter weinig inspanningen geleverd vanuit de bevoegdheid Gelijke Kansen. Integendeel zelfs, uit eerdere berichtgeving bleek al dat het aantal vrouwen in topfuncties bij de Vlaamse overheid een terugval kende van 25,6 procent in 2015 naar 22,7 procent vorig jaar.

Ook het tewerkstellingscijfer voor personen met een chronische ziekte of handicap stagneert al enige tijd op 1,3%. “De minister blijft verwijzen naar een onder-registratie als verklaring omdat niet ieder personeelslid graag toegeeft een beperking te hebben”, zegt Brusseel. “Dat fenomeen speelde echter ook bij de vorige tellingen en is dus niet nieuw. Bovendien werd de definitie van personeelsleden met een handicap aangepast, waardoor er meer mensen worden meegerekend. De bottom-line is eenvoudigweg dat de minister voorlopig te weinig inspanning leverde. ”

Zo werken heel wat entiteiten van de Vlaamse overheid niet met specifieke streefcijfers, ondanks de vaststelling dat die aanpak in het verleden duidelijk haar vruchten afwierp. Opvallend is dat soms hele beleidsdomeinen geen specifieke strategie hanteren. Dat moet absoluut beter volgens Brusseel: “Hoe kan je een efficiënt gelijke kansenbeleid nastreven als werkgever wanneer belangrijke delen van je organisatie niet meestappen in het verhaal? De nieuwe diversiteitsambtenaar zal zijn handen vol hebben. Hopelijk kan hij de nodige ruimte afdwingen om bij alle betrokken niveaus aan te dringen op ambitieuzere resultaten.”

“Toen ik minister Homans vroeg hoe ze in die context alsnog vorderingen wilde boeken, verwees ze eenvoudigweg naar het bestaande ondersteuningsinstrumentarium en de daaraan verbonden plannen”, besluit Brusseel. “Van een intensifiëring was geen sprake, dat is op z’n minst betreurenswaardig gezien de tegenvallende cijfers. Ik besef als geen ander dan diversiteit in de overheidsdiensten een groeiproces is. Maar alles staat of valt met de manier waarop de minister van Gelijke Kansen haar horizontale bevoegdheid uitoefent. Hier schiet ze in tekort.” De Vlaams Volksvertegenwoordiger kondigt tevens aan minister Homans bijkomend te ondervragen over haar concrete beleidsinitiatieven om te komen tot meer diversiteit binnen de overheidsdiensten. “Business as usual is geen optie! De cijfers spreken boekdelen”, aldus Ann Brusseel.