‘Zonder papieren’ wordt ‘zonder rechten’. En dat in een rechtsstaat.

Lees hier de lezersbrief van Ann die op 23 december in De Standaard verscheen:

Lees hier de lezersbrief van Ann die op 23 december in De Standaard verscheen:

De Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) legt wel veel gretigheid aan de dag in de aanpak van wie illegaal in ons land verblijft. 'Inval bij sans-papiers moet kunnen', was de kop in deze krant (DS 22 december). Zonder huiszoekingsbevel welteverstaan, want het zou te moeilijk zijn om dat te verkrijgen van 'de magistraten'. Is het wel zo dat magistraten geen samenwerking willen of kunnen verlenen als de DVZ hen nodig heeft? Maar wat mij meer zorgen baart: dat een dergelijk belangrijk principe overboord gooien niet meteen op een duidelijk 'njet' stoot. Onze rechtsstaat kent een aantal belangrijke pijlers die niet ter discussie zouden mogen staan: scheiding der machten, grondrechten van elke burger, controle op de uitvoerende macht.

Ik verbaas me wel vaker over het uithollen van deze principes om zogenaamd uitzonderlijke redenen. Nieuwe pragmatische wetgeving? Ik denk aan de Gemeentelijke Administratieve Sancties (die spijzen de stadskas, maar omzeilen de scheiding der machten) en de 'Bottinekes', een groep agenten binnen de lokale politie die zich van behoorlijk wat geweld bedienen. We weten dat het fout kan aflopen. De bijdrage van Tom Lanoye over de zaak Jonathan Jacob (DS 20 december) heeft mij diep geraakt. Ik hoop dat mijn collega's in de Kamer ze goed gelezen hebben.

Terug naar de DVZ. Willen we essentiële procedures opzijzetten om bepaalde problemen snel aan te pakken? De uitvoerende macht die zomaar bij u binnenstapt op basis van een vermoeden? Vandaag de sans-papiers, morgen de avec-papiers, altijd met de rationele verklaring van de bevoegde ambtenaar, bien sûr. Dit voorstel ondermijnt de grondrechten van burgers.

Laat ik benadrukken dat ik niet pleit voor een laks beleid dat problemen niet aanpakt of voor een samenleving die laat begaan. Vertragingen in de rechtspraak wil ik niet goedpraten. Ik woon in een wijk (Kuregem, Anderlecht) waar straffeloosheid en gebrek aan burgerzin tastbaar zijn. Om moedeloos van te worden. Het andere uiterste van het spectrum. Er bestaat nochtans een middenweg. Als België het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens wil eerbiedigen, moet de regering beseffen dat er met de rechtsstaat niet 'creatief' omgesprongen wordt. De Grondwet is geen vodje papier, ook niet voor mensen die geen papieren hebben.

Ann Brusseel

De Standaard – 23 december 2014