Wanneer gaan we eens samen fietsen?

Hier is het eerste weekend van september weer, met zijn beroemde politieke fietstocht voor Vlaamse vendelzwaaiers en onwetende goede zielen: de Gordel! Wat zijn ze allen blij dat ze met kuiten vol vuur kunnen tonen dat de Rand rond Brussel Vlaams is en immer Vlaams zal blijven! Mocht er geen geld van de belastingbetaler tegen aangegooid worden, dan zou ik nog eens meewarig lachen, met gemengde gevoelens: medelijden en onbegrip. Het lachen is me echter al een tijdje vergaan. Ons land doet het niet goed, onze reputatie is internationaal stilaan om zeep. De dorpspolitiek gijzelt de nationale politiek. De Gordel is daarvan de emanatie.

Ten eerste hou ik niet van dat soort assertieve oranjemarsen waarbij een horde zich op de borst klopt en voor camera’s verklaringen aflegt over ‘de anderen’. Ik zie meer in dialoog. Ik ben ook niet aan politiek gaan doen om problemen uit te vinden, zoals menig van mijn collega’s in de Rand, die onomwonden stellen dat de internationalisering en de ‘verbrusseling’ gigantische problemen zijn. Tussen haakjes, waarom zeg ik ‘verbrusseling’? Iedereen mekkert over de ‘verfransing’, maar de voorbije jaren zijn ook steeds meer Vlaamse Brusselaars in de rand gaan wonen (terwijl ze evengoed in Brussel actief blijven, godzijdank). Dat is eigen aan een grootstad. Overal ter wereld doet dergelijk fenomeen zich voor.

De Gordel is dus een politiek evenement verkleed als fietsdag voor het gezin en het wordt met geld van de belastingbetaler gefinancierd en gepromoot door de openbare omroep. In 2010 ging het over 519.000 €. Ook de centen van de burgers die vinden dat een overheid zich niet te moeien heeft met de taal die de inwoners privé met elkaar spreken. Er zijn bijvoorbeeld ook belastingbetalende inwoners die snappen dat de internationale rol van Brussel een aantal gevolgen heeft voor de regio, veelal gunstige. Ik durf ook wedden dat veel burgers niet wakker liggen van de kieskring BHV. Overigens steek ik er mijn hand voor in het vuur dat ze niet weten dat BHV splitsen niks te maken heeft met stemrecht voor Franstaligen. Alleen met de voorkeurstemmen van ene Olivier uit Brussel.

En wat zeiden de Franstalige landgenoten enkele jaren terug? « Ah ça, la ceinture est flamande! Eh bien, nous, nous avons une bretelle! Et elle est entièrement francophone ! ». Een ander gevolg is dat de Gordel ondertussen het internationaal record punaises strooien verbrak. Ook zo jammer. Toegegeven: ik hoop al eens op een regenbui voor de vendelzwaaiers. Zo ben ik dan soms, een beetje stout. Maar in de grond van mijn hart hoop ik dat we ophouden met dit spelletje. De communautaire discussie is irrationeel, de oplossingen die nu op tafel liggen zijn zwak, het zijn nieuwe discussies in de dop. Zo zijn we bezig in België. Ook nog op dag 447 van de regeringsformatie. We zijn geweldig goed bezig…