Minister Pascal Smet kiest in Brussel resoluut voor jongeren en onderwijs. Ouderenzorg is niet langer een speerpunt in zijn Brusselbeleid. Maar hoe moet het dan in de toekomst met de zorg voor Nederlandstalige senioren in onze hoofdstad?

We moeten erover waken dat Nederlandstalige senioren in de hoofdstad ook terecht kunnen in kwalitatief hoogstaande verzorgings- en rusthuizen waar Nederlandskundige verplegers tewerkgesteld zijn. Wie niet terecht kan in de private zorg, moet op de steun van de overheid kunnen rekenen. Met de snel vergrijzende bevolking, is extra aandacht nodig.

Smet stelt dat hij wil inzetten op het verder uitbouwen van de Nederlandstalige thuiszorg en concepten rond langer thuis wonen, het verbeteren van de Nederlandstaligheid van de bicommunautaire instellingen en de opleidingen voor woonzorgcoach en personeel. Dit vindt de minister eerder prioritair, dan te focussen op infrastructuur en bakstenen.

Ik vroeg de minister ook om overleg te plegen met Ministers van Welzijn Vandeurzen en het VGC collegelid Brigitte Grouwels. Daarnaast verzocht ik Pascal Smet om ook als Minister van Onderwijs voldoende aandacht te besteden aan het nijpend tekort aan meertalige verplegers en ander personeel in de zorgsector. Het probleem is dus dubbel. Vandaar dat het inderdaad niet volstaat in bakstenen alleen te investeren. Er zal een grondig beleid moeten uitgewerkt worden om tegemoet te kunnen komen aan de noden in de Brusselse zorgsector.

Lees hier het volledige verslag van deze discussie.