Partnergeweld, nog veel werk voor de boeg

België heeft vandaag bij de Raad van Europa in Straatsburg het ratificatie-instrument van het Verdrag van Istanbul neergelegd. Daarmee heeft ons land deze overeenkomst – voluit het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld – volledig goedgekeurd. Eerder nam de Kamer unaniem de wet aan waarmee met deze overeenkomst wordt ingestemd.

België heeft vandaag bij de Raad van Europa in Straatsburg het ratificatie-instrument van het Verdrag van Istanbul neergelegd. Daarmee heeft ons land deze overeenkomst – voluit het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld – volledig goedgekeurd. Eerder nam de Kamer unaniem de wet aan waarmee met deze overeenkomst wordt ingestemd.

“De ratificatie van het verdrag is een belangrijke stap”, volgens Vlaams Volksvertegenwoordiger en Senator Ann Brusseel. “Maar er is nog heel veel werk aan de winkel.”

Reeds een jaar geleden maakte de Senaatscommissie bevoegd voor gemeenschapsmaterie een informatieverslag op betreffende partnergeweld met concrete aanbevelingen. Als lid van deze commissie benadrukte Ann Brusseel dat elke schakel in de veiligheidsketen zijn verantwoordelijkheid beter moet opnemen: welzijnswerk op vlak van preventie, politie en justitie voor een doeltreffende aanpak van daders en een betere opvang van slachtoffers.

Partnergeweld komt in België nog steeds met een hoge incidentie voor. Hierbij gaat het vaak om zwaar, ernstig en dodelijk geweld over lange periodes. Volgens informatie van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen zijn maar liefst 12% van alle mensen in België is slachtoffer geweest van partnergeweld. Ondanks wetgevende initiatieven ter bescherming van partners, doet het slachtoffer gemiddeld pas na 35 incidenten aangifte wanneer de situatie levensbedreigend wordt.

“Inzake seksueel geweld talmen de federale regering en justitie te zeer.”, aldus Brusseel. “Vooral de verkrachtingsproblematiek en slachtofferondersteuning lijkt België weinig voortgang te boeken ondanks de pijnlijke statistieken.”