Jongeren moeten de kansen grijpen!

Het reclamebureau ‘Mortierbrigade’ verlaat de Maritiemwijk in Molenbeek omwille van de gevallen van agressie, vandalisme, gijzeling en inbraak. Volgens sommige politici gaat het over ‘faits divers’. Hun gebrek aan daadkracht en de straffeloosheid waarvan veel jongeren genieten doen de situatie alleen verergeren. Brussel kan zich echter geen dergelijke economische klappen veroorloven. We hebben economische en creatieve activiteit nodig om te overleven. Brussel zou een fantastische stad kunnen zijn…

Het reclamebureau ‘Mortierbrigade’ verlaat de Maritiemwijk in Molenbeek omwille van de gevallen van agressie, vandalisme, gijzeling en inbraak. Volgens sommige politici gaat het over ‘faits divers’. Hun gebrek aan daadkracht en de straffeloosheid waarvan veel jongeren genieten doen de situatie alleen verergeren. Brussel kan zich echter geen dergelijke economische klappen veroorloven. We hebben economische en creatieve activiteit nodig om te overleven. Brussel zou een fantastische stad kunnen zijn…

Een ander bedrijf in Molenbeek, BBDO, heeft ondertussen de beveiligde parking volledig voorbehouden voor vrouwelijke werknemers, omdat die de straat niet meer op durven omwille van de veelvuldige seksuele intimidaties. Ik heb begrip voor vrouwen die weigeren dit te ondergaan. Maar is jezelf opsluiten in een kantoor achter prikkeldraad de oplossing? Waarom moeten vrouwen in bepaalde delen van de Europese hoofdstad, anno 2011, kiezen tussen een zogeheten ‘gated community’ of minstens één stevige mannelijke ‘chaperon’ om de straat op te gaan? Het is niet alleen een aanfluiting van de vrijheid van vrouwen, het is ook ronduit vernederend.

De jongeren uit de allochtone gemeenschap nemen het leeuwendeel van bovenvermelde feiten voor hun rekening en staan bekend voor vrouwenhaat. Dit probleem benoemen wordt politiek niet correct bevonden. Bijgevolg wordt niet aan een oplossing gewerkt. Maar een overheid die dit gedrag oogluikend toelaat beschouwt vrouwen als ‘halve’ burgers. (Nochtans betalen vrouwen evenveel belastingen als mannen.) Vrouwen die zich laten chaperonneren, geven die jongeren een spreekwoordelijke trofee voor hun haantjesgedrag. Daarom wil ik dat dit taboe doorbroken wordt. Door te zeggen dat die jongeren ‘ocharme’ geen toekomst hebben, of dat bedrijven zich beter moeten integreren, bewijzen we niemand een dienst. De jongeren in kwestie hypothekeren zo hun eigen toekomst, besmeuren de reputatie van hun gemeenschap en bevorderen racisme en wantrouwen in onze samenleving.

De situatie kan veranderen, op voorwaarde dat we zelf respect eisen voor de wetten en waarden van ons land. Ik wil dat de Brusselse politici en magistraten de realiteit onder ogen zien en de gepaste maatregelen treffen. 1. Het Brussels onderwijs moet een inhaalbeweging maken: een spijbelactieplan uitwerken, leerlingen motiveren en schooluitval vermijden. 2. De rechterlijke macht moet delinquenten verantwoordelijk stellen voor hun daden. Seponeren is niet aan de orde: boetes en alternatieve straffen zijn een noodzakelijk signaal. 3. Politici moeten de allochtone gemeenschap een spiegel durven voorhouden: wil ze deel uitmaken van onze Westerse samenleving of niet? Dan moeten we de waarden van de Verlichting ook durven verdedigen. Vrouwenhaat en homofobie kunnen we niet aanvaarden. 4. Actiris moet de jeugdwerkloosheid structureel aanpakken, nu is hun dienstverlening lamentabel.

Jongeren moeten de kansen grijpen die de welvaartstaat hen biedt. Alleen zo breek je een ghetto af, niet alleen in Brussel, maar ook in andere grootsteden.

Ann Brusseel
Vlaams volksvertegenwoordiger

Dit opiniestuk verscheen op 16/06/2011 in De Morgen

Lees hier het artikel op brusselnieuws.