Gouverner, c’est prévoir!

Uitgangspunt:

Uitgangspunt:

Het inschrijven van kinderen op een basisschool in Antwerpen, Brussel en in andere Vlaamse centrumsteden loopt niet van een leien dakje. De bevolkingstoename van de voorbije jaren eist zijn tol: Vlaanderen is gegroeid en er is plaats tekort. Toen het eerste debat over capaciteitsuitbreiding twee weken geleden in het Vlaams parlement plaats had, werd de zaak door Pascal Smet beperkt tot Brussel – zeer bewust dus – en afgeschoven op de Franse Gemeenschap, waar anderstalige kinderen blijkbaar sowieso thuishoren. Over de vraag naar de capaciteitsuitbreiding voor de scholen in de Vlaamse centrumsteden, kregen we simpelweg geen antwoord. Eerder dan over demografische studies en hun implicatie voor het Vlaams onderwijs te spreken, ging de discussie over de aanmeldingsprocedure, criteria van het lokaal overlegplatform en het percentage anderstaligen per klas. Meer plaatsen creëren in de scholen leek echt taboe.

Stelling:
We vragen daarom een noodprogramma met voldoende middelen. Meer kwalitatieve, energiezuinige passiefscholen bouwen, daar zitten niet alleen duizenden jobs in, maar daar zit vooral een toekomst in voor al die nieuwe kinderen. Een noodprogramma dat rekening houdt met de verjonging, maar ook met de groeiende groep allochtone kinderen. De grootste tekorten in Antwerpen, Gent en Brussel situeren zich in die wijken met de meeste kansarme kinderen. Nieuwe scholen betekent ook een nieuw pedagogisch project, aangepast aan de noden van de steden, waar veel anderstalige kinderen ook een plaats moeten krijgen en de nodige begeleiding. We eisen oplossingen die de tweede democratisering van ons onderwijs opnieuw tot een beleidsdoelstelling maken.

We zeiden het al bij de begrotingsbesprekingen, we zeggen het nu opnieuw: nu besparen in onderwijs – dit jaar, en nog veel meer volgend jaar – is de ogen sluiten voor de realiteit en een hypotheek leggen op de toekomst van onze kinderen. Het recht op onderwijs en de vrije schoolkeuze staan ingeschreven in onze grondwet. Ze waren ooit het voorwerp van massabetogingen en schoolstrijden. Deze historische verworvenheden staan vandaag op de helling. Smet heeft de voorbije maanden al vaak voor heisa gezorgd: het Steunpunt GOK opdoeken, de mentoruren en de Brusselpremie afschaffen, het Nederlandstalig onderwijs in Brussel voortdurend door de mangel halen in plaats van erin te willen investeren. We hebben het zo een beetje gehad nu. Tijd voor positieve actie, in het belang van de leerlingen deze keer.

Zie in bijlage opiniestuk De Morgen – Donderdag 11 maart pagina 23