Gisteren bezocht de Iraanse mensenrechtenactiviste Mina Ahadi het Open Vld hoofdkwartier in Brussel.

Mina Ahadi (55) werd geboren in Abhar, een klein dorp in Iran. Haar vader stierf aan kanker toen Mina nog klein was en zij en haar vier broers en zussen werden opgevoed door haar moeder. Dit was onder de sjah, heel traditioneel.

Als geneeskundestudent aan de universiteit van Tabriz zette Mina zich af tegen het regime van de sjah, daarna tegen het repressieve bewind van de radicaal-islamitische Ayatollahs. Haar man werd geëxecuteerd, zij werd door de ayatollah ter dood veroordeeld, maar kon vluchten. Sinds 1996 woont zij in Keulen, waar ze noodgedwongen onder politiebescherming leeft.

Als hoofd van het Internationale Comité tegen Executie en het Internationale Comité tegen Stenigingen probeert ze de wereld bewust te maken van de mistoestanden in haar moederland. Zij strijdt tegen steniging, tegen executies, voor vrouwenrechten, tegen de islamisten en eigenlijk tegen godsdienst in het algemeen.

Het is belangrijk dat zoveel mogelijk mensen zich bewust zijn van wat er in Iran gebeurt. De voorbije drie jaar hebben de autoriteiten vijftig vrouwen gestenigd. Bovendien voert de regering gestaag het aantal executies op: zestig in de laatste twee maanden.

Mina Ahadi hoopt ooit te kunnen terugkeren naar Iran en werk te maken van een seculier-humanistische staat. Hoe meer het Westen zijn eigen, verlichte en seculiere, cultuur verlaat, hoe meer de islamisten terrein winnen. De politieke islam is niet alleen iets van iran of de Arabische landen, maar gebeurt ook hier.

Mina Ahadi schreef een open brief aan de openbare aanklager van het Internationaal Strafhof met de vraag om actie te nemen tegen het Iraanse regime. Tegen de Libische leider Khadafi werd op basis van heel wat minder documenten en klachten een arrestatiebevel uitgevaardigd. Dat bewijst dat de internationale gemeenschap wel degelijk actiekan ondernemen.

Op de foto van links naar rechts: Claudine Curran (Open Vld vrouwen), Mina Ahadi en Ann Brusseel.