Actie op Vrouwendag?

Vandaag is het Vrouwendag. Op 8 maart hebben we opnieuw een Vrouwendag. Van een lid van de commissie Gelijke Kansen in het Vlaams Parlement zou je een boodschap mogen verwachten. Politici / politicae komen tenslotte best voor de dag met hun thema’s. Maar ik voel me vandaag niet geroepen om grote verklaringen af te leggen of specifieke acties te ondernemen en ik zeg graag even waarom.

Vandaag is het Vrouwendag. Op 8 maart hebben we opnieuw een Vrouwendag. Van een lid van de commissie Gelijke Kansen in het Vlaams Parlement zou je een boodschap mogen verwachten. Politici / politicae komen tenslotte best voor de dag met hun thema’s. Maar ik voel me vandaag niet geroepen om grote verklaringen af te leggen of specifieke acties te ondernemen en ik zeg graag even waarom.

Voor mij is elke dag Vrouwendag. En Mannendag ook, natuurlijk, maar dit geheel terzijde. De specifieke problemen waarmee veel vrouwen te kampen hebben, stellen zich wel 365 dagen per jaar. Waarom ze dan enkel op hun eigen “hoogdagen” bespreken, vraag ik me af. Zijn ze niet prangend of onrechtvaardig genoeg om élke dag onder de aandacht te brengen? Zijn de loonkloof, het glazen plafond, seksisme op de werkvloer en andere, mindere en grotere ongemakken, op te lossen door ze twee maal per jaar in de media te brengen? Don’t think so… De twee hoogmissen zijn vooral handig voor verslaggevers en programmamakers zonder inspiratie. De overige 363 dagen is de positie van vrouwen absoluut geen issue, integendeel.

Zopas nam ik de beleidsnota Gelijke Kansen van Minister Smet onder de loep. Tekst met redelijk hoog Dalida-gehalte (Parole, parole…). Ik wil meer concrete beleidsinitiatieven zien. We zullen nog jarenlang, dag na dag, een actief en ambitieus genderbeleid moeten voeren, willen we echt van gelijke kansen kunnen spreken. Helaas worden beleidsinitiatieven vaak niet goed onthaald, zowel door mannen als door vrouwen. “Het is allemaal wat overdreven”, hoor je dan. “Organiseer eens een Vrouwendag, laat de dametjes er dan eens iets over zeggen in de media en het komt wel vanzelf in orde.”

Ik ben niet van plan te zwijgen over de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Want als het al niet in orde komt met twee Vrouwendagen per jaar en een verse beleidsnota om de zoveel jaar, dan komt het sowieso al niet vanzelf in orde.